Een samenkoppeling schrijven we met koppeltekens.
Als een vaste woordgroep één begrip vormt, kunnen we de eenheid aangeven door koppeltekens tussen de woorden te plaatsen. Een dergelijke woordgroep wordt een samenkoppeling genoemd.
een kruidje-roer-me-niet
het staakt-het-vuren
het vrouw-zijn
een kant-en-klare maaltijd
laag-bij-de-gronds
een duivel-doet-al
Onze-Lieve-Vrouw
Samenkoppelingen die we uit andere talen overnemen, behouden de koppeltekens of de spaties die ze in de vreemde taal hebben.
a priori, het a priori (maar in een afleiding: a-priorisch)
haute couture
deux-chevaux
face-à-main
rez-de-chaussee
trompe-l’oeil
Zie ook: samenkoppeling in samenstelling
Zie ook: woordgroep of samenstelling
Zie ook: Engelse samenstellingen en uitdrukkingen aaneen of los